Nie wiem, czy lubicie takie rzeczy, ale ja polecam.
Na pewno kazda z was czesto bywa w Rossmannie. Maja tam stoiska ze zdrowa zywnoscia, a wsrod nich suszone sliwki, banany, orzeczy i mieszanki. Uwielbiam suszone sliwki, zastepuja mi slodkie przekaski i chyba z tych wszystkich suszonych smakolykow sa najmniej kaloryczne. Ja kupuje sobie tego typu bakalie, bo czesto na sniadanie jadam jogurt z musli i owocami, na to garstka takich lakoci i sniadanie krolow mamy


Robmy sobie dobrze jedzac. Nie jedzmy w biegu. Nie jedzmy na stojaca. Jedzmy na pieknym talerzu. Niech nasz posilek bedzie tez ladnie podany. Bo to cieszy oko, wtedy tez chetniej delektujemy sie jedzeniem, zamiast wpiep%^& jak swinki 'ino' skonczyc

Dla mnie sniadanie to chyba glowny posilek dnia, bo jem je bez pospiechu, przy kubku parujacej kawy z mlekiem (z tych delikatnych polecam Ricore, pysza!).
Kupujmy sobie nowinki smakowe, nie badzmy wierne ciagle tym samym produktom, probujmy nowego, urozmaicajmy sobie jadlospis. Smakujmy, a nie jedzmy na akord. Zbudujmy w sobie kulture delektowania sie posilkami.

Pamietacie, jak mowilam, ze nie jem chleba? Poza naprawde kilkoma razami w przeciagu ostatniego miesiaca, a moze i nawet dwoch - nie jem chleba! Dla mnie to duze wyrzeczenie, bo uwielbiam chleb, kanapeczki, ło boniu, no love love love i tyle
Ale nie o tym, nie o tym!
Ja na wlasnej osobie odczuwam, co znaczy rezygnacja z jednego stalego skladnika w swoim jadlospisie. Wzdecia praktycznie zniknely, codziennie ide spac z plaskim brzuchem , nie objadam sie, bo moim zapychaczem do tej pory bylo wlasnie pieczywo. I czuje, ze gramami chudne. To znaczy, nie zauwazam jakichs spektakularnych efektow, ale nie o to mi chodzi. Ja bardzo ostroznie do tego podchodze, do odchudzania, bo mam za soba bardzo malo zdrowe schudniecie ponad 30kg i strasznie to sie odbilo na moim metabolizmie (o jojo nie wspominajac!).
Ale o co mi to chodzilo? Ano wlasnie, jeden skladnik, wykluczylam jeden staly skladnik z diety i widze, ze to ma sens! Dziwilam sie, jak w mega - swoja droga - ciekawych programach o chudnieciu, zdrowym odzywianiu itd, lekarze dietetycy zapewniali, ze jesli wypijasz codziennie kilka puszek coli, to kiedy z tego zrezygnujesz, badz nawet zredukujesz ilosc, to zaczniesz chudnac! Ze jesli kazda kromke smarujesz maslem na bogato, to jesli zrezygnujesz z masla (zastapisz serkiem), albo przynajmniej ograniczysz, to zaczeniesz chudnac! Ze jesli wypijasz dziennie 3 kubki pachnacej kawy z mlekiem i 2 lyzeczkami cukru, to kiedy zrezygnujesz z cukru, to zaczniesz chudnac! (czy to nie zabrzmialo troche, jak ten Ksiadz, co z ambony glosi, ze "jesli twoje dziecko (...), to wiedz, ze cos sie dzieje! )
Ale wracajac do tematu, chyba to o to chodzi, by - nie drastycznie, bez zbednych rewolucji w jadlospisie, ale stopniowe - eliminowac badz ograniczac rzeczy, 'dzieki' ktorym tyjemy, bo to daje pozniej efekty.
I nawet jesli nie schudne do rozmiaru S-M, to i tak sie bede cieszyc, bo walcze ze swoimi slabosciami, lepiej sie czuje i - jak to dzis panie w DDTvn rozprawialy na temat - staje sie Krolowa Zycia!
Milego dzionka dziewoje!

Zbliza sie wielkimi krokami w moim zyciu pewne nowe wyzwanie, cos co moze za soba pociagnac zmiane w moim zyciu.
Mam ochote, kiedy juz stane twarza w twarz z ta nowa propozycja, pokazac jaja i zaczac stawiac warunki.
Sa jednak, takiego dzialania, konsekwencje i nie wiem, czy jestem na nie gotowa.
Czy latwo jest zburzyc taki maly poukladany swiat? pracowalam na niego ponad 5 lat. Mam swoj maly swiatek, bezpieczna przystan, ale.... Dusze sie, nie rozwijam sie, mam wrazenie, ze 'usiadlam' i donikad nie zmierzam.
Moze faktycznie zmiany sa dobre?
Ale czym ja ryzykuje? Tak naprawde niczym. Za niespelna 2 miesiace skoncze 30 lat, jakies pol roku temu zakonczylam zwiazek, ktory mial byc na cale zycie, pracuje od 5 lat w tym samym miejscu, mieszkam sama i czuje sie samotna, trace kontakt z przyjaciolmi i nie zdobywam nowych. Stoje w miejscu i czas sie do tego przyznac.
Boje sie tego co kielkuje w mojej glowie.Tych planow, ewentualnych scenariuszy, ale kto nic nie robi, ten nie zyje. A ja chce zyc. Chce zyc!

Mam w pracy taka kolezanke, ktora zawsze jak mnie widzi powie mi cos milego. A to, ze ladnie wygladam, a to ze ladny mam makijaz, ze pasuje mi ten kolor, czy dobrze mi w takich zestawieniach kolorow, albo podobaja jej sie moje kolczyki itd itp.
I wiecie co, my nie jestesmy przyzwyczajeni do przyjmowania komplementow, niby slyszymy, ale nie umiemy ich sluchac. Nie potrafimy na nie odpowiadac. Najczesciej probujemy to zbyc lichym tekstem, jakbysmy wdzieczne nie byly. A przeciez jestesmy! Nic tak nie cieszy, jak szczery komplement. Bo przeciez kazda z nas chce dobrze wygladac, chce slyszec mile slowa.
Zatem dlaczego dla mnie to cos wyjatkowego? Dlaczego mnie samej rzadko przyjdzie do glowy, by powiedziec komus cos milego. Przeciez sama wiem, jak to smakuje.
No wiec dzis powiedzialam mojemu koledze w pracy, ze uroczo wyglada

P.S mowmy glosno ludziom mile reczy, nie dusmy tego w sobie. Swiat bedzie piekniejszy, bo ktos bedzie mial dobry humor dzieki temu i sprzeda ten nastroj dalej!

Kupilam sobie dziś różową szminke! I od razu usta pomalowałam nią. Ależ jestem sexi mrau..... Kobieto, bądź kobietą. No matter whar they say!!!!